Vrouwen vertellen Whitney

Mola zwangerschap deel 1

Whitney.

Deze blog is er één die ik zeker wil delen om anderen te helpen met mijn ervaring hierin maar het is er ook zeker één die ik heel moeilijk vind om te verwoorden/delen.

Je zal wel denken waarom wil je iets delen wat je zo moeilijk te verwoorden vind??
Ik ga dit proberen even in het kort uit te leggen maar gaandeweg het lezen van deze blog zal je het beter begrijpen.

Oke, waarom wil ik dit moeilijke onderwerp delen? Ik wil dit onderwerp graag bespreekbaar maken omdat het een onbesproken en onbekend onderwerp is. Ik ga geen precieze cijfers noemen maar het aantal mensen wat hiermee te maken krijgt is (gelukkig) heel weinig, maar het is wel iets wat je de rest van je leven met je meedraagt als je hiermee te maken hebt gehad.

Ik zal bij het begin beginnen: De test en vertellen dat we zwanger zijn aan Jeffery.

Jeffery (mijn vriend) en ik probeerden zwanger te worden. Toen ik 3 weken zwanger was voelde ik dat het raak was deze maand. Met 3 weken en 2 dagen deed ik zelf zonder Jeffery een test. Ik legde een papiertje over de test omdat ik eigenlijk niet durfde te kijken en zette op mijn telefoon de timer op 5 minuten wat op de beschrijving stond aangegeven. Na 5 minuten en heel veel zenuwen verder ging de timer af en haalde ik voorzichtig het papiertje weg. 2 hele duidelijke dikke strepen kwamen tevoorschijn. Ik ben ZWANGER! Dit was geen twijfel nee dit was heel duidelijk. Ik deed een digitale test. Het drong nog niet helemaal tot me door ook al voelde ik me zwanger en lag het bewijs al voor mijn neus, ik moest het woord zwanger zien staan op een test. En jawel hoor ook hierop stond zwanger. Ik kon er echt niet meer omheen, het was geen twijfel, het was overduidelijk.

Jeffery was de hele dag aan het werk en kwam pas rond half 6 s ’avonds thuis. Ik had dus nog genoeg tijd om te bedenken hoe ik hem ging verrassen. Ik ben naar de stad gereden en had een rompertje met 2 sokjes en een kaartje gekocht. Deze had ik ingepakt en een tekst op het kaartje geschreven en erboven op gelegd. We hadden net de keuken helemaal verbouwd dus als smoes kon ik dat gebruiken om een cadeautje te geven. Toen hij thuis was ging hij zittend op de bank de kaart lezen. (Dit duurde een uur voor mijn gevoel) Hij leek de hints die ik in de zinnen gestopt had niet op te pikken en pas bij de laatste regel ‘’ tot januari papa’’ drong het tot hem door. Hij kreeg tranen in zijn ogen en keek me met grote ogen aan. “Nee echt? Meen je dit echt? Serieus?” Was alles wat hij kon zeggen.
Ik antwoorde met “ja echt!”. En hij gaf me een hele stevige knuffel. Ik hoorde dat hij begon te snikken en ook ik kreeg tranen in mijn ogen en kon deze niet inhouden.
‘’Maak je nu nog je cadeautje open?’’ kon ik nog net uit m’n mond krijgen. Hij keek me lachend aan en maakte het pakketje eindelijk open. Toen daar een rompertje met 2 kleine sokjes tevoorschijn kwamen kreeg hij weer tranen in zijn ogen.

Ik ging de testen halen om het te laten zien. (Inmiddels ging dit niet meer om 2 testen maar 4). Hij had duidelijk nog nooit een zwangerschapstest gezien want toen ik deze voor zijn neus hield begreep hij niet waar hij naar keek. Toen ik zei: “2 streepjes is zwanger 1 is niet zwanger”, moest hij weer lachen van blijdschap. Hij was zo overrompeld dat hij bij de digitale test vroeg: “hier staan geen streepjes op?’’ waarop ik zei ‘’Nee schat daar staat letterlijk het woord ZWANGER’’.

WE ZIJN ZWANGER!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *